Σε έγγραφο που είδε το φως της δημοσιότητας και χρηματοδοτεί η Γενική Διεύθυνση Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Πολιτικής Προστασίας της ΕΕ, κατά παραγγελία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 2012 περί της «ανάλυσης κόστους οφέλους πλημμυρών» περιλαμβάνεται το κυνικό όσο και προκλητικό «συμπέρασμα» ότι : «Είναι οικονομικά αποδοτικότερο να προστατευθούν από την πλημμύρα εκείνοι με τα μεγαλύτερα περιουσιακά στοιχεία (δηλ. εύπορες οικογένειες ή πολύτιμα εργοστάσια) από το να προστατευθούν εκείνοι που είναι φτωχοί και με πενιχρά περιουσιακά στοιχεία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αποφάσεις που δεν φαίνονται “δίκαιες”, αλλά η δικαιοσύνη δεν είναι μέρος της ανάλυσης “κόστους – οφέλους”», καταλήγει το έγγραφο.
Η Ευρ. Ένωση μαζί με τις κυβερνήσεις της, υπηρετώντας διαχρονικά τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, όπως άλλωστε διακηρύσσει από το 2014 μεταξύ άλλων κι η «Δασική Στρατηγική» της, προωθεί την αντίληψη περί «κόστους – οφέλους». Αντίστοιχα ιεραρχεί τη χρηματοδότηση στα κράτη-μέλη για κατασκευή έργων υποδομής με βάση το αν αυτά είναι ανταποδοτικά κι αν εξασφαλίζουν «προστιθέμενη αξία» για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Με αυτήν την επιζήμια ευρωενωσιακή πολιτική και τη διαχρονική ευθύνη όλων των κυβερνήσεων και της σημερινής των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στην Ελλάδα, μόνο ως άμεσα αποτελέσματα όλων των παραπάνω μπορούν να αποτελούν το ότι: Απουσιάζουν για δεκαετίες κρίσιμες υποδομές αντιπυρικής – αντιπλημμυρικής προστασίας, οι κρατικοί οργανισμοί κι υπηρεσίες είναι απογυμνωμένες από το απαιτούμενο προσωπικό, με τραγικό αποτέλεσμα την ανείπωτη τραγωδία των δεκάδων νεκρών και τραυματιών της πρόσφατης πυρκαγιάς στην Ανατολική Αττική.
Αντίστοιχα αυτή η πολιτική οδήγησε στα βαλτωμένα για δεκαετίες αντιπλημμυρικά έργα σε περιοχές όπως η Μάνδρα Αττικής, όπου η περσινή πλημμύρα που οδήγησε σε 24 νεκρούς και σε επαναλαμβανόμενες καταστροφές των υπαρχόντων των εργατικών λαϊκών στρωμάτων της περιοχής με την πρώτη μπόρα.
Ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πώς τοποθετείται:
– Στο εν λόγω προκλητικό «συμπέρασμα» της μελέτης που η ίδια χρηματοδότησε;
– Στο ότι η ίδια η πολιτική της και των κυβερνήσεών της με κριτήριο τα κέρδη του κεφαλαίου και την «οικονομική αποδοτικότητα» οδηγεί σε μεγάλες περικοπές και παραπομπή στις καλένδες ζωτικής ανάγκης έργων για το λαό, που έχει ως αποτέλεσμα εκατόμβες νεκρών και μεγάλες καταστροφές;